قسم ديگر ، معجزاتى است كه كفار ، انبياى خود را به ارائه آن تكليف كرده‌اند ، مانند ناقه صالح و امثال آن و از همين قسم است عذابهاى مخوفى كه انبيا در دعوت خود استعمال كرده‌اند ، مانند ملخ ، شپش و قورباغه و غير اينها از عذابهاى هفتگانه اى كه موسى ( ع ) در باره قوم فرعون به كار برده و نيز مانند طوفان نوح و زلزله ثمود و باد صرصر عاد و غير اينها . و اين گونه معجزات مخصوص معاندينى بوده كه زير بار حق نمىرفتند . قسم سوم معجزاتى است كه خداوند متعال در مواقعى كه احتياج و ضرورتى ايجاب مىكرده آن را ارائه ميداده ، مانند منفجر شدن چشمه از شكم سنگ و نزول « من » و « سلوى » در بيابان بر بنى اسرائيل و كندن كوه طور از ريشه و نگهداشتنش بر بالاى سر آنان و شكافتن دريا براى نجاتشان از فرعون و ستمگريهاى او ، همه اينها معجزاتى بوده كه به منظور ترسانيدن عاصيان و كسانى كه از پذيرفتن حق استنكاف مىورزيدند يا به منظور تعظيم و تكريم مؤمنين انجام مىشده ، تا شايد كلمه رحمت ، در حقشان تمام شود ، گر چه خودشان درخواست نكرده باشند . و از همين باب است مواعيدى كه خداى تعالى در قرآن كريم مؤمنين را به آنها وعده داده تا كرامتى باشد براى رسول اللَّه ( ص ) ، مانند وعده به فتح مكه و خذلان مشركين از كفار قريش و غلبه روم و غير آن . اين بود انواع معجزاتى كه در قرآن كريم و در تعليمات الهى از آنها ياد شده ، و اما اينكه بعضى از هوسبازان با ديدن معجزه باز مطالبه معجزه ديگرى كرده‌اند - و ما آن را در اين اقسام ذكر نكرديم - براى اين بود كه اين عمل به تعبير قرآن و تعليمات الهى هذيانهايى بوده كه نبايد به آنها اعتنا نمود ، مانند مطالبه كردن اهل كتاب از رسول اللَّه ( ص ) كه با بودن قرآن در دسترسشان كتاب ديگرى بر ايشان نازل كند و قرآن در اين باره مىفرمايد : « يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتاباً مِنَ السَّماءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسى أَكْبَرَ مِنْ ذلِكَ فَقالُوا أَرِنَا اللَّه جَهْرَةً » تا آنجا كه مىفرمايد : « لكِنِ اللَّه يَشْهَدُ بِما أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَه بِعِلْمِه وَالْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَكَفى بِاللَّه شَهِيداً » « 1 » و نيز مانند درخواستى كه مشركين در خصوص نازل كردن

--> ( 1 ) اهل كتاب از تو مىخواهند كه كتابى از آسمان بر ايشان نازل كنى ، از موسى بزرگتر از اين را خواستند ، و گفتند : خدا را آشكارا نشانمان ده . . . ليكن خداوند گواهى مىدهد به آنچه به سويت نازل كرده ، آرى به علم خود نازلش كرده و ملائكه هم بر اين معنا گواهى مىدهند ، و بس است خداوند براى شهادت . سوره نساء آيه 165 .